۲۴ ساعت

ظلم ظالم

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۱۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۴  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

ظلم ظالم

جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد

اســـیـر ظالـــم و بـیــدادگـر نمی گردد

و مافـیــای دیجـیـتـال و شـهر شیطانی

دیگر به گرد قـضــا و قــدر نمی گردد

نظام تکـروی تا در جـهان شــده نـاکام

به زور خنجروخـون مستقر نمی گردد

به نام صلحِ جهان جنگ را کنند تشدید

به حرف وسفسطه رفع خطرنمی گردد

شب فساد وشرارت چونان شده تاریک

تـو گویی تا بـه قیامت سـحر نمی گردد

کسی که غرق جنایات وجرم اخلاقست

بـه جـز تباهی و ضـد بـشـر نمی گردد

پسـنـد خـاطـر یـزدان نمی شـود ابلیـس

بهـشـت در دل انسـان سـقـر نمی گردد

نظام صلـح و ثبات و جهـان چند قطبی

به زور و جنگ وجنایت بتر نمی گردد

ز سند و کارون وولگا وسیحون و آمو

و رود زرد، به دشـمن گـدر نمی گردد

بـرای امنـیــت مـرز و خـاک ملـت هـا

هجـوم وقلدری دور از نظر نمی گردد

ز جـور و تهـدیـد و آزار می برند لذت

ولی جهـان بـه پی درد ســر نمی گردد

به روی دادوستد درب غـرب را بستند

زشـرق بـسته  خوشا قلب درنمی گردد

زبس که خنجـر ظلم و سـتم کُشَد انسان

به جـان پیر و جـوان تیز تر نمی گردد

مـزن بـه خـانـۀ مظـلـوم آتـش ای ظالـم

همیشه آتـش کـیـن شـعله ور نمی گردد

ترور و وحشت وظلم و تجاوز وتحریم

بدان که بیش از ایـن کارگـر نمی گردد

و پای خر به سـوراخ پل رود یک بار

بـه چشـم عـقـل دوبار نیشتر نمی گردد

گمان مبر که بـر آب مـنــزل امن است

خروش موج به کس بوم وبرنمی گردد

زبـیم و دغـدغـۀ کـوسـه ماهی در دریا

کسی به سـاحل خود دربه درنمی گردد

فـراز لانـۀ سـیـمـرغ و زال زر هـرگز

مقـام کـرگـس بشـکـسـته پـر نمی گردد

تمـدن از دل تـاریـخ بـاســتـان سـر زد

درخـت بـاغ کهـن بی ثـمــر نمی گردد

برآمـد از دل خاکـستر کـتــاب سـوزان

دلی که تا بـه ابـد کور و کر نمی گردد

کتاب باز طـبـیـعت را ز سـر خوانـیــد

هـزار مـتــن تـعــصّـب اثـر نمی گردد

به زورهوهو وتپ تپ روح سرگردان

بـرای کاخ ســتـم کـر و فـر نمی گردد

روباه حیله گر وگرگ ظالم وخونخوار

حریف تـن بـه تـن شـیر نـر نمی گردد

فسـاد و فتنه گری آن قـدـر شـده افزون

که با دروغ و دغل مختصر نمی گردد

بـه مکـر و حـیـلـۀ دلّال و فـتـنـۀ بازار

غـرور رخش کهن بار خـر نمی گردد

بـه چـشم عقل و خـرد بنگریـد تمدن را

شـعار تیره که عـلـم و هـنـر نمی گردد

فـروش غیرت و ایمان و خاک اجدادی

تـبــاهی آورد و سـیـم و زر نمی گردد

یگانـه راه دفـاع از وطـن بُــوَد قــدرت

به ضعف وناله که رفع خطر نمیگردد

به جنگ دشمن خـاکِ وطـن کمر بندید

که ظلـمِ ظالم از ایـن بیشـتر نمی گردد

کهن تمدن و تاریـخ هـفت هـزار سـاله

به دست ظلم که زیر و زبر نمی گردد

امید در هـمـه احـوال نــور دل هـا بـاد

که آفـتـــاب خـــلاف قـمـــر نمی گردد

رسول پویان

۲۸ فبروری ۲۰۲۶

سرگذشت نوریه (قسمت آخر)

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۲ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۳  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

سرگذشت نوریه

قسمت آخر

 عاقبت  شد  اصل   دختر   آشکار

 ریخت اشک حسرتش بی اختیار

 دست  خوب  نوریه   زولانه  شد

 شهر  آباد ِ   دلش    ویرانه   شد

می  برآمد   باید    از    زیر   نقاب

 رنگ از  رویش  پرید  از اضطراب

 عکس شد  برداشته  از روی او

 شد سوال از حلقه های موی او

 ترس   می  بارید  از چشمان او

 همت  مردانه اش    عصیان   او

 گفت    ناچارم    ندارم   من  پدر

 خوهرانم   می  شدندی   در بدر

 چاره ای دیگر نبودم  غیر  از این

 تا نویسم   نام   مرد ی  بر جبین

 نوریه   بی کار    شد  بی روزگار

اشک جاری از دو  چشمش  زار زار

باز هم   آن   خانه و آن بی کسی

 باز   آه   و  ناله   و    دل   واپسی

 ناگهان   شد  خلق از حالش خبر

 کرد   بر   دل   ها   صدای   او اثر

 شاعری   کو   ثروتش  تنها  قلم

 زد    به    نام   نوریه  آن ر ا رقم

 تا   شود   درج ِ   کتاب   ز ندگی

 زخم   پر     از  التهاب     زندگی

 همت    والای    او  نازم که من

 گل ن  یابم   بهتر  از او در چمن

 نوریه ؛   این شعر تقدیم تو باد

 خواهمت خندان دهن باشی و شاد .

 پایان

شکیبا شمیم رستمی

 پانزدهم فبروری ۲۰۲۶

حل جدول حروف متقاطع (شماره ۴)

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۲ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۳  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

با سپاس از همکار گرامی ما جناب انجنیر غلام جیلانی غیاثی

اینک حل جدول هفته گذشته را خدمت شما پیشکش می نماییم .

دست دعا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۱۱ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————-

دست دعا

خدا ی ا خود  بسوزان  ظالمان را

 فساد و فاسق و فِسقِ جهان را

 بساطِ  ظلم  و  بیدادش   برانداز

 تو  برچین  ظلم و  بیدادِ زمان را

 شرارِ  فتنه  را  خاموش  گردان

بسوزان   ریشه‌ های  طُغیان را

دلِ مظلوم اگر خون است زِ بیداد

ببین اشکِ ی تیمان   و   زنان را

 زمین   از   نالهٔ   مظلوم  بلرزد

 شنو   فریادِ  طفلِ   ناتوان   را

 الهی دادِ  مظلومان  تو بستان

 بگیر از دستِ ظالم آب و نان را

 طلوعِ عدل اگر فرمان دهی تو

 کند روشن زمین  و  آسمان را

جهان یک‌سر  شود  آیینهٔ عدل

 اگر بنمایی این   لطفِ نهان را

 بشیر دست دعا دارد به درگاه

 هدایت کن خدا، کفرِ جهان را

بشیر شیرین سخن

بوی ریا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۱۱ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

بوی ریا

برسد  کاش  به تو  یار  چو  پیغام کنم 

وصفی از لعل  لبت  چهره  گلفام کنم 

جان نیرزد  که به راه تو فدایش سازم

غیر جان نیست متاعی به تو انعام کنم 

بگذرد گر ز سر کوی تو بی باک رقیب 

نزد مردم خجلش  سازم و  بدنام کنم 

میرمد  یار  زمن  جلوه کنان می گذرد 

به  چه  تدبیر  توانم  که  ورا  رام کنم 

چشم مخمور تو مستم بکند بی می ناب

نیست حاجت  هوس باده گلفام کنم 

زاهدا   از   سخنت   بوی  ریا می آید 

من کجا گوش به هر حرف کژ و خام کنم 

محمد اسحاق ثنا 

ونکوور کانادا 

۲ مارچ ۲۰۲۶

سرگذشت نوریه ( قسمت پنجم )

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۱۰ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

سرگذشت نوریه

قسمت پنجم

 زندگی  از   او    بهارش    را   ربود

 صبر  و  آرام   و  قرارش   را   ربود

 در دل غم ها صدایش را شکست

 ناله ی  درد  آشنایش را شکست

 بی ترحم  تکیه  گاهش  را گرفت

 قبله  گاهِ داد خواهش  را  گرفت

دور   دورش  خط ِ  ناچاری  کشید

 دور دوم  حلقه ی  خواری کشید

 در درون حلقه   افگندش  به جبر

 از همه امید  ها  کندش   به جبر

 ثبت  شد  در  دفتر   غم  نام   او

 قصه    های   تلخ  بی انجام  او

 خواب آرامش ز چشمانش پراند

 کش کشانش سوی محنت ها کشاند

 ذره   ذره  کامرانی  اش  گرفت

 آرزو   های  جوانی  اش  گرفت

 درب غم ها را به رویش باز کرد

 هر  نفس  ساز   دگر  آغاز  کرد

 تا به هر  سازش  برقصد  نوریه

 در  هر  آغازش    برقصد  نوریه

ادامه دارد …

شکیبا شمیم 

پانزدهم فبروری ۲۰۲۶ 

نکاتی چند درفضایل ماه مبارک رمضان و تلاوت قرآن مجید دراین ماه

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۱۰ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

نکاتی چند درفضایل ماه مبارک رمضان

 وتلاوت قرآن مجید دراین ماه

 ازامام باقرعلیه السلام روایت شده که فرمودند :

هر چه رابهاریست وبهار قرآن، ماه مبارک رمضان می باشد.ماه مبارک رمضان،ماه روزه ونماز،دعا به درگاه خالق متعال وتلاوت بیشترقرآن عظیم الشأن است.

ماه مبارک رمضان،ماه خدای عز و جل بوده و دراین ماه خداوند ثواب کارهای نیک را دو چندان نموده و بدی ها را درآن محو میدارد.

ماه رمضان ،ماه برکت،ماه رحمت،ماه توبه و انابه و بازگشت به درگاه الهی و آمرزش کناهان،وماه آزادی ازآتش دوزخ و کامیاب شدن به رفتن به بهشت موعود الهی میباشد.

بهتر است تا انسان در این ماه بقدر توان هر چه بیشترقرآن شریف را تلاوت کند.این ماه در پیشگاه خداوند(ج) حرمت و برتری زیادی نسبت به ماه های دیگر دارد. دراین ماه لازم است تا از انجام کارهای حرام جداً خود داری شده وحوائج مشروعهء خود را از خالق متعال طلب نمایند.

اعمال نیک دراین ماه پذیرفته شده و بدیها مورد عفو و بخشش الهی قرار می گیرد. کسیکه در ماه مبارک رمضان یک آیه از قرآن مجید را بخواند،

همانند کسی است که درماه های دیگر قرآن را ختم کرده باشد.

کسیکه دراین ماه به مؤمنی کمک کند، خداوند تعالی در هنگام عبور از صراط وی را کمک نماید. کسیکه دراین ماه خشم خود را نگهدارد، خداوند(ج)  خشمش را در روز قیامت از او باز دارد.

کسیکه دراین ماه محتاجی را دستگیری کند ویا ستمدیدهءرا یاری نماید،

خداوند در روز قیامت وی را از هراس آن روز بزرگ درامان داشته و دردنیا بر دشمنانش و درآخرت در هنگام حساب یاریش نماید.

ازامام صادق علیه السلام روایت شده،زمانیکه خداوندکریم(ج)آسمانها و زمین را آفرید،نور و روشنی ماه ها را،ماه مبارک رمضان و قلب ماه رمضان را شب قدر آفرید، وقرآن کریم را در شب اول ماه مبارک رمضان نازل کرد.

چون قرآن کریم در ماه مبارک رمضان نازل شده است،پس بهترین اعمال در شبها وروزهای ماه رمضان تلاوت قرآن عظیم الشأن میباشد.

چون اکثرمسلمانان جهان،منجمله مسلمانان وطن عزیزما افغانستان دراین ماه بیشتربه تلاوت این کتاب الهی مبادرت ورزیده ودرمناسبت های مختلف، درختم های قرآن مجید اشتراک میورزند،بجا خواهد بود تا در سه مورد ذیل اشاره یی بنمایم که خدا کند مورد قبول خاطر مبارک خوانندگان عزیز واقع گردد:

اول- دربعضی محافل ختم قرآن کریم،بارها مشاهده نموده ام اشخاصی را که خواندن کلام الهی را بلد نمی باشند ویا بصورت صحیح خوانده نمی توانند،مگر برای اینکه به اصطلاح از دیگران عقب نمانده ویا خدای ناخواسته خجالت نکشند،یک سپاره قرآن کریم را گرفته، در گوشهء نشسته وخودرا مصروف تلاوت آن نشان میدهند. ناگفته نماند که اشخاصی هم هستند که از گرفتن سپارهء مبارک قرآن شریف معذرت خواسته وازعدم توانائی خواندن خود صادقانه اظهارمیدارند.

این اظهار به ندانستن به مراتب بهتر است از تظاهر به دانستن ولی درحقیقت امرندانستن.

دوم- در بعضی محافل ختم ها متوجه شده ام که عده یی دروقت تلاوت قرآن مجید،دهن هایشان بسته بوده ولب ها هیچگونه حرکتی ندارد. در

حالیکه دروقت خواندن قرآن شریف باید حروف قرآنی از مخارج لازمهء آنها اداء گردد.بصورت مثال درشروع تلاوت وبا گفتن بسم ا…

تااینکه لبها ازحالت بسته بودن بازنگردیده ودوباره با هم تماس ننمایند،

حرف”ب” اداء شده نمی تواند.همچنان حروف دیگری که مخرج آنها لبها می باشد،مانند واو، ف، و م  که درحال بسته بودن لبهااداء نگردیده

و قرآن خواندن تحقق نمی پذیرد.

سوم- بعضی ها قرآن کریم را با سرعت بسیار زیاد(واضحاً نا درست) خوانده ویک سپاره را درحدود پانزده الی بیست دقیقه خلاص نموده واز این تیز خوانی خود افتخارهم میدارند.

خداوند کریم درقرآن عظیم می فرماید: ورتل القرآن ترتیلا .یعنی قرآن رابصورت شمرده وبا تانی،با اآهستگی،بادرنگ وآرامی بخوان.

در وقت تلاوت قرآن مجید حتی الامکان مسایل بسیار ضروری تجوید مانند، تلفظ حروف از مخارج درست ولازمهءآنها،محل صحیح وقف و وصل،شدّ ومدّ اظهار واخفاء،ادغام وغنّه،ترقیق،تفخیم،تغلیظ ومسایلضروری دیگرباید در نظر گرفته شود.

با مدنظرداشت آنچه گفته آمدیم،تلاوت یک سپارهء قرآن مجید بطور اوسط حدود چهل تا چهل وپنج دقیقه وحتی بیشترازآنرادربرخواهد

گرفت. مگرآن قاری های محترمیکه درعین زمان حافظ این کلام الهی می باشند،می توانند تیز تر تلاوت نمایند.

در پایان از خوانندگان گرامی آرزومندم تا اگر بعضی ازدوستان را باکاستی های فوق مشاهده میدارند،بسیار دوستانه و محترمانه به ایشان در باره تذکری داده وانشاالله ثوابی راکمائی نمایند.

باتوفیق الهی

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

سیدنی – استرالیا

بهارِ اُلفتِ خاندان

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۸ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۷  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

بهارِ اُلفتِ خاندان

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن  

قافیه: «…ا»  

ردیف: «گردد»

به مهرِ یار، دل از کینه‌ها رها گردد  

صفای خانه از آن لحظه آشنا گردد  

میانِ خویش اگر عهدِ دوستی بندیم  

بهارِ اُلفتِ   ما   تا    ابد  به‌  پا گردد  

چراغِ خانه به نورِ محبّت است که باز  

ز ظلمتِ شبِ تفرقه بی‌صدا گردد  

هر آن‌که حرمتِ اهلِ  خویش را نگه دارد  

دلش به وسعتِ یک آسمان، صفا گردد  

برادر آن‌که به سختی کنارِ تو باشد  

نه آن‌که در غمِ تو لحظه‌ای جدا گردد  

به یک نگاهِ محبّت، هزار دل نرم است  

که سنگ نیز به چنین لطف، آشنا گردد  

میانِ خویش اگر دستِ هم بگیریم از دل  

جهان به چشمِ همه باغِ پرصفا گردد  

کسی که مهرِ برادر به جان پذیرد زود  

به چشمِ خلق، چو خورشیدِ پُر ضیا گردد  

خانواده‌ست که در طوفانِ روزگارِ دراز  

پناهِ جان شود و  مایهٔ   بقا   گردد  

به احترامِ   عزیزان  اگر  قدم نهیم  

هزار دُرّ به کف  آید، هزار جا گردد  

به همّتِ دلِ نزدیک و جانِ هم‌سویم  

هر آنچه دور بود از ما، به ما دنا گردد  

در این میانه اگر شعرِ من پذیرا شد  

بدان که یادِ تو در سینهٔ فائز جا گردد  

خلیل الله فائز تیموری 

۱۴۰۲/شمسی 

تهران ــ ایران 

وحشت زده

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۸ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۷  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

وحشت زده

 عمری به پای عشق تو هجران کشیده ام

 زخم   زبان   ز   مردم    دنیا   شنیده ام

 بر من که وصل یار چو قیمت نداشته است

 دایم وصال  او  به  دل و  جان خریده ام

 آمد خزان  عمر  که   گیرد   سراغ   من

 از ترس آن به گوشه ی پنهان تپیده ام

 آن سرو  نو  بهار   نداند  که   در  خزان

 بشکسته شاخ و برگم و قامت خمیده ام

بشکست   آشیان  و فروریخت لانه نیز

 وحشت   زده  ز بام  به بامی پریده ام

 از درد  هر  فراق به خود  می تپد  دلم

چون کشتی شکسته به ساحل رسیده ام

 دیگر سرور  و   مستی ما را طلب نکن

 چون  کودک   یتیم  و  گریبان  دریده ام

 همچون“امان“که یاد ز بگذشته می کند

جور  و  ستم  ز  مردم  نادان چشیده ام

امان قناویزی

افغانستان

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۷ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۶  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

افغانستان

دستانم را می‌ بویم

بوی گندم های نورسته

در دستان پر درد و خسته

یاد زمین های سبز را در گذشته هام

زنده می‌ سازد

در زیر ناخن هایم

سبزه های زرد روییده

و گند مستان تنم

سرزمین خشکی است

با سنگ های ترک خورده

زیر قدم های بیگانگان

مین ها ی کاشته شده در زیر پوست بیمارم

سینه های پر شیرم را خشکانده

در گیسوانم دیگر لاله نمی روید

شقایق برای همیشه چشم بسته

و بنفشه ها خوابیده ا‌ند

نسترن و شب بو

داستانی‌ است

به شگفتی چشمان نرگس پر اشک

یاسمن را در تاقچه ی دلم می‌ بویم

از فرط خستگی و جنگ

یارای روییدنم نیست

همه خوبی ها

عشق ها

آوازها 

و امید ها

در من مرده

و امروز سرزمینی هستم

پر از فغان ها و ناله های بی‌ شمار

سرزمین افغانستان …

هما طرزی

۱۴ اگست ۲۰۱۰ 

نیویورک 

علم و اخلاق

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۷ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۶  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

علم و اخلاق

 آدمی را فهم و دانش  رهبر است

 عقل و منطق و خرد، تاجِ سر است

 بینش و  فهم  و  فراست و شعور

 در امورِ  زندگی ،  زیب و فر است

 علم   و  تعلیم   و   هنر   و   ابتکار

 رهگشا   و  رهنمود  و  انور  است

 درس  و  تدریس  و  مدرس  فقیه

 هر کدام،  فخرِ مزیدِ کشور است

گنج   خواهی  ، رنجِ  راه  هند ببر

 زیرِ هر صخره، عقیق و گوهر  است 

 بی‌ هنر  ،   آباد   نگردد   کشوری

 راهِ  رفعت،  از  مسیرِ  هنر  است

 علم و دانش، همچو خورشیدِ زمان

 آفتابِ میهنی خوش منظر  است

 برق    و   صنعت   و   تفننِ  بشر

 فیضِ فهم تا کهکشان و اختر است

 آدمی را حق فراخوانده به درس

 فردِ بی‌دانش و منطق، ابتر است

 ای بشیر، از علم به افلاک میروند

 مملکت را علم و دانش، مظهر است

 نیست چیزی  از  ادب  شالوده‌تر

علم و اخلاق، نسل ما را جوهر است

 بشیر احمد شیرین سخن

سرگذشت نوریه (قسمت چهارم)

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۷ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۶  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

————–

سرگذشت نوریه

 قسمت چهارم

 زندگی  روزی نقاب  از او گرفت

 مرد بودن را چو آب  از  او گرفت

 آنکه یک روزی کتاب از او گرفت

 راه حق ، راه ثواب  از  او گرفت

جرآت  هر  بازتاب   از  او  گرفت

 کارگاه    انتخاب    از  او  گرفت

 قدرت و نیرو و تاب از  او گرفت

 شب سیاه آورد و خواب از او گرفت

 شادی و شعف و شباب از او گرفت

 توله و دف و رباب  از او  گرفت

 آمد اینبار و رکاب  از  او  گرفت

 سوخت باغش را گلاب  از او گرفت

 کار او را  با  شتاب  از او گرفت

 آرد ،گندم ، آسیاب  از او گرفت

 نان خشکش چون کباب از او گرفت

 جمله آن عالیجناب از او گرفت

 دست او بست و حساب از او گرفت

 هی بپرسید و جواب از او گرفت

 زندگی حقش خراب از او گرفت

 قهر شد حتی سراب از او گرفت

 گردن نرمش قصاب از او گرفت

 پخته اش کرد و لعاب از او گرفت

 آنکه    نور   آفتاب   از  او گرفت

 شب رساند و ماهتاب از او گرفت

ادامه دارد …

شکیبا شمیم 

۱۵ فبروری ۲۰۲۶ 

درس آزاده گی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۷ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۶  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر : زنده یاد محمد ظاهر نیاز قناویزی – فرستنده : محترم امان قناویزی

درس آزاده گی

 ز پا   خواهد   فکند  آخر  غم   آوارگی  ما را

 به کام  مرگ آخر می کشد  بیچارگی  ما را

 نسیم صبحگاهی را ببوسم دست و پا از شوق

 اگر آرد به سویت ای  و طن  دوبارگی ما را

 به یادت ای وطن بردم پناه با سا قی و ساغر

 که شاید فارغ از این غم کند میخو ارگی ما را

فراموشت نمی سازم اگر  خمخانه    ها نوشم

 مگیر در عشق خود آخر تو با این سادگی ما را

به جز در پایت ای میهن نسازیم سر به پایین خم

چه  سازم مهر تو ، آموخته  افتادگی  ما را

 به زیر سلطه  بیگانگان هرگز نخواهیم رفت

 که از روز ازل دادند درس، آزادگی ما را

شدیم آواره و شستیم ز جان داغ اسارت را

“نیازا“شهرهٔ  آفاق کرد  استادگی ما را

 محمد ظاهر”نیاز”قناویزی

۲۸  اگست ۱۹۹۲ 

 آلمان

چنگیز ثانی ! 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۷ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۶  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

چنگیز ثانی ! 

رهبری مثلت ندیدم عاری از عقل و شعور 

ای ز قرآن ربیخبر تا کی بفکر قتل و چور ؟ 

چند  هستی  نوکر   همسایهٔ    بی   آبرو 

چند باشی  از رهٔ  تقوا  و  از اخلاق  دور ؟ 

بر صریر کامرانی  تا  نشستی  ، هر دمی 

می شوی ( چنگیزثانی ) وقت اجرای امور 

دم ز تقوا  می‌ زنی  و جعل  آیت  می‌کنی 

باز هم هستی بفکر جنت و غلمان و حور 

قتل و ویرانی  به  آیین  تو  می  باشد روا 

مرگ مسلم بر تو باشد مایهٔ فخر و سرور 

قحطی و جور و مرض را در وطن آورده ای 

بسته ای بر روی همنوعان خود راه عبور 

با بم و  راکت  نمایی  حمله ها دیوانه وار 

مسلمین را می‌کشی با نخوت و کبر و غرور 

بس زدی ، کشتی ، وویران کرده ای این ملک را 

نی ز تو زنده امان دید و نی هم اهل قبور 

با همه لاف  و گزاف  و  خصلت  روحانیت 

نی ترا ایمان  باطن ، نی ترا شرم حضور 

با چنین اعمال زشتت گر نمیرنجی ز من 

دور  افتادی  ز  راه  آدمیت   خیلی  دور . 

صابر هروی

ناز و عشوه

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

ناز و عشوه

به رنگ‌های مختلف، چه  عاشقانه آمدی

بهار سبز  سینه‌ام!   چه  بی‌ بهانه آمدی

هوای شهر ساده را چه صادقانه پر ز عطر

نمودی و که موی را  رها به شانه آمدی

ز باغ و شاخه‌زارها چه شاعرانه پر زدی

شبیه    بچه   زاغ‌ ها  به  آشیانه  آمدی

خودت نخواستی که من، دوباره شعله‌ور شوم

به ناز و عشوه در زدی میان خانه آمدی

تو آمدی و در لبم دوباره خنده زنده شد

خوشی به گونه بوسه زد که با ترانه آمدی 

 قنار و سار خسته‌ام جوان و تازه‌تر   شدند! 

که با    هزار   بیت  ناب  دلبرانه آمدی

۵ حوت ۱۴۰۴ خورشیدی

محرابی _ صافی

تسلیت بهسود

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

تسلیت بهسود

 ما و این  غمنامه  های نا تمام

 انفجار   و   انتحار    و   ازدحام

 باز غم  می ریزد  از  نوک قلم

 درد    دارد    آخ    گوید  لاجرم

 آتش آمد شعله زد بهسود ِ ما

 سوخت ما را برد  بالا  دود ِ ما

 گه ز همسایه خوریم و گه ز خویش

 زندگی   گویا  ندارد  غیر نیش

 زخم میهن التهابی تا به چند ؟

 این همه میهن خرابی تا به چند ؟

خون مردم جویباران تا به کی ؟

سوگ ها و سوگواران تا به کی ؟

کوزه ی لب تشنگان خالی ز آب

 رنگ رنگ هر روز سیلِ اضطراب

 ما مگر کوهیم و  دنیا کوهکن

مرگ بگشوده به سوی ما دهن

 شکیبا شمیم رستمی

پروردگارا!

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر: زنده یاد محمد ظاهر « نیاز » قناویزی

فرستنده : محترم امان قناویزی

——————————-

پروردگارا!

بگویم   هر  نفس   پروردگارا

به  فریادم   برس   پروردگارا

در این دنیای پر آشوب و غوغا

تویی  فریاد  رس ، پروردگارا

ربود  القاب   از   شاه  ولایت

سنان   بن انس ،  پروردگارا

 نه شرمی از تو و نی از محمد

 نه بیمی از عسس، پروردگارا

 به گلزار  وطن   دیگر نروید

 به غیر از خار و خس، پرودگارا

به جای بلبل شیدا درین باغ

 نشسته کرگس، پروردگارا

 ز هر سو راه چاره گشته مسدود

 نه امیدی ز کس، پروردگارا

 بگو “مهدی”بیا با تیع و شمشیر

 که تعجیل گشته بس، پروردگارا

کنون طالب  به جان ما فتاده

ز هر سو چون مگس، پروردگارا

“نیاز“چشم امید سوی تو دارد

که هسی دادرس، پروردگارا‌

محمد ظاهر “نیاز”قناویزی

غافل شده ایم

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر : زنده یاد استاد محمد حسن هراتی شیرین سخن

فرستنده : محترم بشیر احمد بشیر شیرین سخن

غافل شده ایم

 زد غوطه به  اَنهارِ صَباغت  بدنِ ما

 آباد  شود  از  سرِ نو  این  وطنِ ما

یارب، سببی ساز تو از فضلِ الهی

 تا  واز  نگردد  به  مجرم   دهنِ  ما

 چون لقمه حرام است، وجودِ همه ناپاک

 تأثیر نکند هیچ، به دل‌ها سخنِ ما

 هر مشکلِ سختی که  درآید، بگشاییم

 امروز اگر رفع شود «ما» و «مَنِ» ما

 نوشیم همگی جرعه‌ای از بحرِ معارف

 گل‌های صناعت بشکفد در چمنِ ما

 چون برق شود دولتِ افغانِ درخشان

 افروزد  اگر  مهر  به  هر انجمنِ ما

 ای ملتِ آگاه و هنردوست، بکوشید

 تا کی بود رفته به غفلت بدنِ ما؟

بیکاره و تن ‌پرور و منحوس  و فلاکت

 باشد ز چه تأثیر کنون مرد   و زنِ ما؟

غافل شده‌ایم، بی‌خبر از  حالِ زمانه

 بر حالتِ ما گریه کند «ما» و «مَنِ» ما

ما عاشقِ حق، پیروِ قرآنِ مجیدیم

 بگذارد اگر نفسِ پلید، اهریمنِ ما

 اشعارِ هراتی چو بخوانید، بگویید:

 حق گفته به ما، شاعرِ شیرین‌سخنِ ما

 استاد محمد حسن هراتی شیرین سخن

جدول کلمات متقاطع (۴)

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

با سپاس از همکار عزیز ما محترم انجنیر غلام جیلانی غیاثی

که زحمت طراحی و تنظیم جدول حروف متقاطع

شماره (۴) را کشیدند ، اینک خدمت شما

خوانندگان گرامی پیشکش میگردد

جدول کلمات متقاطع شماره  (۴)

برای آسانی حل این جدول خانه های یک حرفی نیز شرح داده شده است.

افقی :

۱ـ  فصلی شادابی و سر سبزی – تخلص ابوالمعانی میرزا عبالقادر شاعر فارسی سرا که در اواخر قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری قمری می‌زیست.  

۲ـ  آغاز روزه – وسیله‌ ی برای آرامش روح، تقویت هویت فرهنگی و پیوند اجتماعی ، اما طالبان آنرا حرام دانسته اند.    

۳ـ  فتوحات بی پایان – یکی از عادات رایج و قدیمی وقتی شاگردی برای آموختن موسیقی وآوازخوانی پیش استادی می رفت، به رسم شاگردی آنرا نزد استاد می گذاشت.

۴ـ  اگر معکوس شود طلا می گردد – از خزندنگان – سر مشق.

۵ـ  یکی از مشاهیر و جنگجوی برجسته پشتون، سیاستمدار و بزرگترین شاعر کلاسیک زبان پشتو بود.

۶ـ  سر یال – دومین کشور بزرگ عربی که پایتخت آن صنعا است – نصف اول مجله.

۷ـ  معنی دیگر آن طاقچه است – اولین بازی های المپیک در این کشور باستانی برگزار گردیده است.

۸ـ  با ده در بین آسوده حال می شود – پروردگار .

۹- از خوردنی هایست که شرین است ولی نامش تلخ است – به معنی برهنه و لخت.

عمودی:

۱ـ  در زمستان می بارد – به معنی بخشش و نیکی در راه خدا برای کمک به دیگران و شادی روح گذشتکان است .

۲ـ  میانه با میان می شود – ترور بی پایان – فصل با غلط املائی.

۳ـ  از آموزش است – معکوس آن عادت و انس.

۴ـ  با بیان ساده، بدن می میرد ولی آن باقی می ماند و اگر معکوس شود به معنی زن زیبای بهشتی را گویند – حمد بی پایان – حال بی انتها.

۵ـ  دودمانی از خاندان ساسانی که پایتخت آنها بخارا و زبان فارسی در کنار زبان عربی رسمیت یافت.

۶ـ  بدون – خاندان و تبار – رها و آزاد.

۷ـ  معکوس آن به معنی استفراغ – «رخسار من» ساده تر شده – سر پرنده.

۸-  از وسایل پخت و پز – تجار آنرا به عنوان مفاد و فعالیت های اقتصادی انجام می دهد.

۹ـ  سر لشکر – معنی لغوی آن رمه ی گوسفند و اگر معکوس شود قسمتی از ناحیه بدن – یکی از القاب و عناوین قرآنی و مشهور حضرت محمد «ص» است.

حل جدول در هفته آینده …

جوانیت فنا گردید

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۵ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۴  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

جوانیت فنا گردید

 می‌کند غارتِ دل حسن و  جمال مهرویان

 می‌کُشد آخر مرا خواب   و  خیالِ مهرویان

سالها شد منِ، محزون می‌کشم رنج فراق

 نیست در تقدیر من شاید   وصال مهرویان

 با منِ دل سوخته بس  بی‌وفایی کرده اند

 ننگ و نامم گشت، اینجا،   پایمال مهرویان

 می خورد اندر جگر ها، ناوک دلدوز عشق

 زان کمانِ ابروی، هم چون  هلال مهرویان

 شیخ و شاب شهرما ازعشق او دیوانه اند

 قصه ها دارد بسی، از شرح حال مهرویان

 خواستم از دل برکشم، مهر بتان، اما نشد

 گشته جانم گروِ ، آن خط  و خال  مهرویان

 چشم شان در عالم دل فتنه ها می‌ پرورد

 کاری جز تاراج  دل  ناید  به  فال  مهرویان

 این سرود نغز، از میخانه ای آمد به گوش

 زینت، بزمِ حضو ر اند  قیل  و قال مهرویان

 شاعران در وصف خوبان، گفته اما باز هم

  داستان می پرورد هر ماه و سال مهرویان

(رشیدی) سوختی در آرزوی بوسه ی آخر

جوانیت ( فنا گردید )  در  جنجال مهرویان

 چمن علی رشیدی

کتاب زندگی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۵ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۴  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

کتاب زندگی

تو خوبی‌ کن! میانِ آب‌ها بنداز باور‌کن جهان زیباست

 زمین زندان آدم‌های بد بین است، اما کهکشان زیباست

 و زیبایی به چشمانِ قشنگ و چهره‌ی خوشرنگ آدم نیست

 دلی‌که می‌تپد از درد و رنج مردم بی خانمان زیباست

 کتاب   زندگی   را    رایگانت   می‌دهد  چرخ فلک اما

 بخوانش تا بدانی تله‌ها و تلخی این داستان زیباست

 به هر چیزی که می‌بینی تو ربط مستقیم در باورٓت دارد

 اگر باور کنی دنیا قشنگ و دل‌پذیر است، بی گمان زیباست

 بیا یک‌روز را با‌هم  به   زیبایی   بدون درد سر باشیم

 فضای دلبری در آفتابِ  گرم و چترِ سایه‌بان زیباست

 کتاب رودکی باشد به دست تو غزل از مولیان خوانی

 ز شعر فارسی سرکن که در پهنای ذهنم این زبان زیباست

 درخت   کاج،    چون   عرّوسِ   نو   ایستاده در غربت،

 ولی برمن نهال‌خشک باغ بامیان، گل‌های دشت شادیان زیباست

 وطن    هر  جا    که   باشم   بی‌  تو بوی غربت آزارد

 مشامم را وگرنه این فضای شهر «استانبول» این عطر و مکان زیباست

«سوما رووفی»

نامه ای از هرات (۲)

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۵ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۴  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

نامه ای از هرات

بنام خدای زن و زندگی

امروز سه شنبه و ساعت هشت صبح است ومن خسته و افسرده و بی‌حوصله…

دیشب تا سحر اخبار حوادث زلزله ی افغانستان را پی گیری میکردم و اشک می ریختم که خدایا این چه حالست؟ به خاطر امروز هیچی نمیخواهم و فقط یک گیلاس آبجوش خورده ومیخوابم . در حین خوردن آب جوش این بیت به ذهنم آمد که :

کشورم زخمی جنگ است خدایا لطفاً

خلق این غمزده تنگ است خدایا لطفاً

گوشیم را برداشتم که شعر را بنویسم و کامل کنم که زنگ خورد . وقتی جواب دادم صدای انیس گل آمد که گفت :

سلام استاد !

صدایش باران خوشی را بر کویر قلب من فرو ریخت و گفتم بلی و بعد احوال پرسی آدرس خانه را گرفت و بعد دو ساعت آمد پیش من.

انیس گل دختری بود که سه سال قبل پدرش اورا بخاطر قرض‌هایش فروخته بود به یک مرد سن بالا تقریبا پولدار ومن پس گرفتمش و پول قرض پدرش را هم از بین جوانان محل جمع کرده و دادم و دختر را به مادرش سپردم. و حالا جلو چشمم نشسته و از هرات میگوید از شهر غمزده و مردم افسرده و دختران در بند . از درختانی که دیگر با باد نمیرقصند و نوجوانانی که دیگر شاهد هیاهوی آموختن و تلاش وترقی نیستند. اما درمیان گفته هایش هم از نور ی میگوید که بین همه تاریکی ها جلایش دارد و در چشم و دل همه روشن است نور امید .

آری !  همان امیدی که میتواند لبان خشک دختران وطن را با خنده مزین کند و پیراهن مقاومت را برتن شأن زیبا تر…. انیس از صنفها گفت و از شور و شوق خانم ها برای یاد گیری وتغییرات زیاد ی که در زندگی مردم قریه آمده است . و گفت من با شوهرم مجبورن از راه قاچاق به ایران آمدیم و نتوانستم همه نامه های شاگردان را باخود بیاورم و فقط یکی را آوردم ، با شنیدم حرفهایش چشمانم پر اشک و دلگیر از درد غربت شدم و نامه را که از کیفش بیرون آورد گرفتم و با اشتیاق کامل بازش کردم . حالم مثل مادری بود که روح فرزندانش را در یک کاغذ بیجان میدید و نمی‌توانست لمس کند. ناگهان چشمم به خط سبزی افتاد که نوشته بود. بنام خدای زن و زندگی و زیبایی و زایش ..!و این واژگان من را برد به سه سال قبل که روی تخته برای خانم ها می‌نوشتم ، همان خانم های که از زن بودن خود بیزار بوده و همش شکایت میگردند ،چرا ما زن شدیم. دلم هوایی شد و وطن را می‌خاست ،اما مجبور بودم سرکوبش کنم. و ادامه ی نامه را خواندم سلام و درود نثار شما استاد  عزیز امید که خوب باشید ،اما حدس میزنم که دور از وطن حال دل آدم خوب نمیباشد.

استاد ما همه خوبیم و همه روزه سر درس خود حاضر. حالا شاگردان ما هم به دوصد نفر رسیده و تایم هارا زیاد کردیم و خداراشکر که مردم علاقه‌مند یاد گیری شدند. حالا مرد ها هم می‌خواهند که خانم ها ی شأن باسواد شوند،  چون حس حسادت و همان نادانی و بیهودگی را فقط علم هست که اربین میبرد و این صفات از این خانم ها دور شده خدارا شکر.

راستی استاد یک خبر خوش. دختران ماما مالک هردوتا عروسی کردندو شکوفه به قریه ی خود شان صنف قرآن کریم و سواد آموزی باز کرده است برای خانم ها. چهل و سه نفر شاگرد دارد . و من باپدر جانم حرف زدم که اجازه بدهد ما چند نفر برویم تبریکی اش ، پدرم خودش مارا برد . و مردم آن قریه هم زیاد جنجال کردند اول که صنف باز نشود ولی شکوفه شوهرش را باسواد کرده و ترجمه ی آیات قرآن را برایش خوانده و اون حالا راحت کتاب و تفسیر میخواند و خیلی زیبا سخن میگوید توانسته مردم را قانع کند تا صنف برگذار شود. راستی استاد جان یاد تان هست که می‌گفتید شما خانم ها باید مردان خود را هم باسواد کنید و هرچه اینجا یاد میگیرید در خانه منتقل کنید به دیگران؟! حالا حرف تان تحقق پیدا کرده است و احکام فردی وعبادی را همه به مرد ها رساندند و تازه بعضی احادیث و آیاتی را هم به آنها یاد دادند. آخه سر همین موضوع حجاب نجیبه دختر ماما رمضان کل آیات حجاب را به پدرش خوانده و ترجمه کرده و پدرش هم به ملای مسجد گفته که تو زیاد سخت گیری می‌کنی در اصل قانون حجاب این حرفای تو نیست. استاد جان راستی خبر ندارید که خدا به خاله شیرین گل برای بار پنجم دختر داد و شوهرش او  را کتک زد که چرا دختر زاییدی ؟ باز شیرین گل با همان حالت مریضی اش همراه شوهر و فامیلش حرف زد و همان قضیه ی تخمک ها و مسولیت پدر و طبع زن و مرد را برای شأن توضیح داد و آیات آفرینش انسان را برای شأن با ترجمه خواند و با خیلی مهربانی و ادب آنها را فهماند.  شوهرش هم ازاو عذر خواهی کرد و نام دختر شان را هم گذاشتند دریا . چون شما اگر این صنف هارا ایجاد نمی‌کردید ما کجا این همه چیز را می فهمیدیم استاد جان شما چقدر سفر طولانی کردید بیاید دیگر. و ها یک گپ دیگر هم هست . ما باید سیمینار های برای خود شناسی و اعتماد به نفس برای خانم ها برگزار کنیم وشما هم باید راهنمای مان کنید. به گوشی فاطمه جان صدا بفرستید و همه را بگویید ما گوش کرده و می‌نویسیم مثل همیشه. و روز جمعه هم کل صدا های که فرستاده بودید را نوشتیم و کتاب هارا هم پیدا کردیم می‌خوانیم تشکر استاد .

این صنف ها مارا مثل کودکی می‌پروراند و مارا به عمق مفاهیم زندگی رهنمود میکند . و ما خدارا سپاس گزاریم که به ما چنین لطفی کرده است ما حالا به خود و زن بودن خود افتخار میکنیم و دیگر آسمان پرواز های مان وسیعتر شده است استاد جان دیگر وقت شمارا نمی‌گیرم و باز هم به شما نامه می‌نویسم از راه دور ودل نزدیک با شما خدا حافظی میکنم

با احترام

استاد سلیمه…

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید « سعیدافغانی »

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۳  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

چهل و یکمین سالگرد وفات

مولانا داکتر استاد محمد سعید « سعیدافغانی »

  روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی » مطابق « ۲۶  فبروری  سال  ۲۰۲۶ میلادی»  مصادف  به « چهل و یکمین »  سالگرد  وفات  مولانا  داکتر محمد سعید « سعیدافغانی » مدرس،  استاد،  محقق،  نویسنده، حقوق دان و مبارز راه صلح  وآرامش، عدم تشدد و خیروسعادت بشریت؛ است.

 مـولوی سعید افغانی  بعـد از فـراغت  از  مـدرسه عـالی دارالعلوم عربی  کابل ، به  صفت استاد  در همان مدرسه مقرر شد  و متعاقباً  به صفت  مدیرعمومی و مدرس  در مدرسه  نجم المدارس  ولایت ننگرهار تعین شد و بعد از ده سال خدمت، به صفت معلم  لیسه عالی حبیبه شهرکابل، تبدیل گردید.

 استاد سعیدافغانی  در سال « ۱۳۴۲ هجری شمسی ، مطـابق ۱۹۴۶میلادی » جهت تحصیلات عالی به پوهنتون مشهور اسلامی  جهان «  جامعه الازهـر شریف »  کشورعربی مصر اعزام  شد  که بنابر استعداد خارق العاده که داشت،  توانست تا  طی  تقریباً «  پنج  سال »  اقامت خویش؛  «  ماستری و داکتری» را از فاکولته «  اصول دین »  در رشته « فلسفه و الهیات » موفقانه بدست آورد و همچنان دو جلد کتب را به نام های: « شیخ الااسلام عبدالله الانصاری الهروی  و  نابغه الشرق سیدجمال الدین الافغانی » نوشت که در همانجا به  زیور چاپ رسید.

 زمانیکه دوکتور سعیدافغانی  در سال « ۱۳۴۷هجری شمسی » به وطن عودت کرد ؛ ابتدا  به  صفت استاد در دارالمعلمین عالی  روښان کابل  و متعاقباُ  در پولیتخنیک کابل  مقرر شد ، زمینه  مساعد آن

شد  تا  بعد از غور و بررسی  همه  جانبه  اوضاع  سیاسی  اجتماعی  وطن؛  بخاطر ایجاد  و تشکیل « جبهه متحد ملی »  با  تفاهم و همکاری با یکتعداد علما ، روشنفکران و خاصتاً استادان و محصلین

پوهنتون کابل ، پولیتخنیک و سایر  و موسسات تعلیمی کشور؛  به  مبارزه  پرداخت  و شعار ذیل  را

بخاطر تحقق  آن  مطرح  کرد:

 دین هرعالم ، هر شخصیت  مذهبی ، هر وطن  پرست  وهر انسان  صادق  آن است  که  تمام  قدرت، استعداد ودانش خود را وقف مبارزه بخاطر آزادی ملی واجتماعی، بخاطر صلح وامنیت بشریت نماید.

محترم پوهاند داکتر سید خلیل الله « هاشمیان »  در مضمون  تحت عنوان «  شناخت  من  از مرحوم پوهاند دکتور سعید افغانی » چنین نوشته است:                                                                   

( صحبتها  و دیدارهای  بعدی من  با  پوهاند  داکتر سعیدافغانی  پیرامون  اتحادیه استادان  پوهنتون بود که اکثر اوقات مرحوم پوهاند  فضل ربی « پژواک»  نیر حاضر میبود.  در این صحبتها ما  با هم بسیار نزدیک شدیم  زیرا نظرات مشابه  داشتیم.      

 پوهاند  سعید افغانی  یک شخصیت اکادمیک بود و در آنزمان  که جنگهای ایدیالوژیکی  یگانه کانون علوم افغانستا ن ــ پوهنتون را  تهدید  بسقوط  میکرد،  سعیدافغانی  برای نجات این موسسه  خدمات قابل قدر انجام داده است .  پوهاند سعید افغانی از حمایت اسلام گرایان برخوردار بود، ولی ؛ با منطق  قوی که داشت  کمونستها و چپگرایان را همیشه  قناعت  میداد  و زمینه  تفاهم  را با  آنها میسر میساخت که در اثر همین نوع  میانجیگریها  اتحادیه استادان پوهنتون ساخته شد.)

مولانا استاد  داکتر محمد سعید « سعیدافغانی »  مبارز  راه  صلح  و آرامش، حسن تفاهم ، عدم تشدد و خیر و سعادت بشریت بود . او با نوشتن  بیشتر از« سی و هفت » جلد کتب و« یکنیم هزار» عنوان مقاله  و مضمون  به  زبانهای «  پشتو ،  دری  و عربی  »  البته  چه  در بخش  فلسفه ؛  چه هم  در دنیا ی تصوف و چه هم  در عالم  اجتماعیات؛  رسالت ایمانی و وجدانی  خود را انجام داد.

 مولانا سعید افغانی  در سال « ۱۳۶۱ مطابق ۱۹۸۲ میلادی »  به  پاس  خدمات  فرهنگی  و  مبارزه  برای صلح و تفاهم ، عدم تشدد  و امنیت جهانی ؛ برای اولین بار در سطح  افغانستان ؛  افتخار کسب جایزه بین المللی  هزارمین سالگرد  ابوعلی سینا « حکیم ،  فیلسوف،  طبیب و دانشمند بزرگ »  که  شامل «  مدال  طلا یی  و پول نقد »  بود؛  بدست آورد  و نامش  ثبت  فهرست فرهنگیان  و مبارزین صلح  و آرامش جهانی شد.

 استاد سعید افغانی  بتأریخ  « هفت حوت  سال ۱۳۶۳» مطابق « ۲۵  فبروری سال  ۱۹۸۵میلادی »  به عمر شصت و سه « ۶۳ » سالگی ، داعیه اجل را لبیک گفت و بعالم  جاودانی  پیوست. 

 إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ

جنازه مولانا  سعید افغانی  بتاریخ «  هشت  فبروری  ۱۳۶۳ هجری شمسی »  با  اشتراک صدها تن «  علما ، روحانیون ، دانشمندان ،  بزرگان حکومت ، مخلصین ، شاگردان ، دوستان و اقارب »  بعد از اداء  نماز جنازه  در مسجد جامع  پل خشتی شهرکابل، در شهدای صالحین  به خاک سپرده شد.  

 الهی:

 با لطف و مرحمت خویش، روح  مولانا استاد داکترسعید افغانی  را شاد و بهشت فردوس را  نصیب شان بگردان.           

آمین یا رب العالمین

 برهان الدین « سعیدی »

 ارگان نشراتی صلح و تفاهم مولانا سعید افغانی

 فبروری ۲۰۲۶ میلادی

چراغی در دلِ طوفان

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۳  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

چراغی در دلِ طوفان 

«پدر بودن یعنی ایستادن در میانه‌ی طوفان، با دلی که هزار بار می‌شکند و باز از نو قد می‌کشد. یعنی شب‌هایی که ماهی در آسمان نیست، اما چراغی در دل روشن می‌ماند تا راه فردا را پیدا کند. یعنی لبخندی که از میان خستگی‌ها عبور می‌کند تا جانِ فرزند را گرم نگه دارد؛ لبخندی که شاید کسی نداند پشتش چه کوهی از غم پنهان است.  

پدر یعنی مردی که اشک‌هایش را در تاریکی می‌ریزد، اما امیدش را در روشنایی روز می‌کارد. کسی که اگرچه دستش گاهی از توانایی خالی می‌ماند، اما دلش هرگز از ایمان خالی نمی‌شود. او با هر سجده، با هر دعا، با هر آهِ فروخورده، فردایی بهتر را برای فرزندانش می‌سازد؛ حتی اگر دنیا سرد باشد و بی‌مِهر.  

پدر یعنی تکیه‌گاهی که نمی‌گذارد اندوه او را از پا بیندازد، چون عشقِ فرزندانش بزرگ‌تر از هر غمی‌ست. او می‌داند که مرد بودن فقط به قدرت بازو نیست؛ به استقامت قلبی‌ست که در سکوت می‌تپد و در پنهان می‌جنگد. و چه زیباست این جنگ خاموش، این ایمان آرام، این امیدی که از دلِ غمِ پنهان جوانه می‌زند.  

گاهی دنیا نمی‌بیند، اما دلِ پدر چراغی‌ست که حتی در تاریک‌ترین لحظه‌ها خاموش نمی‌شود؛ چراغی که با عشق روشن مانده، عشقی که هیچ اندوهی توان خاموش کردنش را ندارد.»

—

  رنج پدر در غربت

به هر سو  می‌روم، اشکم  گواهِ دلِ پنهان 

دلم لرزان  ولی  سر  می‌کنم  با غمِ پنهان

شبم بی‌ماه اگرچه  می‌گذرد با آهِ سنگین

سحر در راه می‌آید پس از هر شامِ غمِ پنهان

لبم   خندان   نگه دارم   برای خاطرِ فرزند

که او جان می‌گیرد از لبخندم، نه از غمِ پنهان

پدر بودن اگر سخت است و راهش پر زِ طوفان

دلم محکم‌تر از کوه است در عزمِ غمِ پنهان

در این غربت اگر دستم تهی ماند از توانایی

امیدم می‌کشد فردا مرا از دامِ غمِ پنهان

به هر سجده ز حق خواهم  نگاهی از سرِ رحمت

که می‌ رویَد گلِ ایمان  ز  خاکِ غمِ پنهان

قسم بر عشقِ فرزندم،  نمی‌شکنم  زِ این اندوه

که مرد از پا نمی‌افتد  به تکرارِ غمِ پنهان

بگو «فائز» اگر دنیا سراسر سرد و بی‌مِهر است

چراغی روشن است این دل ، درونِ غمِ پنهان

 خلیل الله فائز تیموری