مرهم نگاه
تاریخ نشر سه شنبه هفتم اکتوبر ٢٠١۴ هالند
مرهم نگاه
سید همایون شاه عالمی
هفتم اکتوبر دوهزار و چهاردهم میلادی
کابل – افغانستان
هجــــر رخت به دیده ی حیران می کشم
طـــــــوفانِ غم به چشمِ پریشان می کشم
کـــــوهِ غمست سینه ی من در فــراقِ تو
با شورِ خنده چشم به گـــــریان می کشم
درآتشی که حسرتِ عشقت بجوش هست
اندر خیالِ خویش گلـــستان مـــــــی کشم
از داغهـــــای این تن زخمی ِ من مپرس
با مــــــرهمِ نگــــــاه ِ تو درمان می کشم
در لابلای مخمـــســه یی درد دوری ات
با سازِ غم چه دست و گریبان مــی کشم
شد ماجــــــرای عشق به پیری فـــزونتر
تیرِ بلا بدین قـــــــدِ پیکــــــــان می کشم
در قسمتم که وصـــــــل میسر نمی شود
تقـــدیر ظالمست، که فـــــرمان می کشم
گــــــــــویا گذشت عمر به اوقات زندگی
با خـــــــون دیده در شب هجران میکشم
هرخواهشی که داری بگو جان من بگیر
فرمایشت به ناوک مــــــــژگان می کشم
امید من به قسمت و قسمت بخواب مرگ
تن را مثال شمع شبســــــــــتان می کشم
بی وصــــل یار هیچ همایون نمــی شوم
این عمـــــر پُر ز رنج به پایان می کشم
سید همایون شاه عالمی
هفتم اکتوبر دوهزار و چهاردهم میلادی
کابل – افغانستان
درود به جناب عالمی عزیز ، سروده زیبا و عالیست. از خواندن آن لذت بردم . موفق وسلامت باشید. مهدی بشیر
ممنون شما دوست بزرگوار و فرهنگی عزیز کشور ما جناب مهدی بشیر
به سلامت باشید